ZRÓB TO W WARSZAWIE!

Rada Warszawy w tym kształcie jest tylko maszynką do głosowania - mówiła mi rozgoryczona poprzednią kadencją radna Katarzyna Munio. Przyglądając się posiedzeniom komisji kultury i promocji miasta, wcale się nie dziwię, że zerwała z polityką. 

- Jak jest kryzys, to nie oszukujmy się, pierwsze z czego rezygnujemy to sport i kultura - mówiła na dzisiejszej komisji dyrektor biura planowania budżetowego. Sport w przyszłym roku - wiadomo - jako jedyny nie straci. W ogonie priorytetów miasta wlecze się więc już tylko kultura. I pewnie dlatego tę komisję radni traktują per noga. Ech, powinni w piątek iść z panią prezydent pod Bramę Brandenburską na Krakowskie Przedmieście (stanie tam z okazji Dni Berlina w Warszawie) i porozmawiać z burmistrzem Klausem Wowereitem. Może wtedy trochę by się ożywili i przekonali, że kultura może być sexy.

Dziś próbowali tylko zabić jakoś tę godzinkę oczekiwania na ważniejszą komisję - samorządową. Chrupali paluszki, czytali magazyny, żartowali, głośno rozmawiali (przodują w tym przewodnicząca Zakrzewska i radna Nehrebecka). Temat niby ważny - projekt kulturalnego budżetu miasta na 2012 r., ale wszystko już przecież z góry wiadomo - przejdzie głosami Platformy, więc po co się wysilać. Nikt nie słucha, nie zadaje pytań.

A przepraszam, kilka było. Radny Maciejowski, który przyszedł na posiedzenie w dresowej bluzie (pewnie była to forma kontestacji decyzji komisji, która usunęła go z funkcji wiceprzewodniczącego) pytał o to, czy miasto ma przygotowaną instrukcję dla radnych i urzędników, jak zakomunikować mediom ewentualne fiasko negocjacji z architektem Muzeum Sztuki Nowoczesnej (musimy być przecież przygotowani na taką ewentualność, a ta inwestycja ma takie wsparcie mediów i społeczeństwa). Radna Jochan tradycyjnie już pytała o nielegalną budkę z alkoholem na Senatorskiej, a radny Cieciura - jaką formę będzie miał pomnik ratujących Żydów na pl. Grzybowskim. Ktoś zatroskał się, czy są pieniądze na remonty w teatrach Współczesnym i Ateneum, bo akurat do nich chodzi. I to była cała debata o przyszłorocznym budżecie kultury (który, dodajmy, jeszcze może ulec zmianie).

To że będzie niższy - wszyscy się spodziewali. Ale jest pytanie, jak gospodarować środkami, które pozostały. Teatry w 2012 r. mają dostać mniej o 11 milionów (dla niektórych to będzie cięcie nawet o 30 proc. w stosunku do tegorocznego budżetu). Ich reforma jest konieczna, bo nie da się w tych warunkach utrzymać na wysokim poziomie aż 19 miejskich scen. Już koncentrują się bardziej na wynajmowaniu swoich siedzib niż na produkowaniu i graniu spektakli. Radni nie zająknęli się wczoraj o reformie ani słowem (wicedyrektor biura kultury Małgorzata Naimska również).

Dyskusji nie było. Radnego Legierskiego nie było. Publiczności też (tylko dwie reprezentantki środowiska kulturalnego; gdzie są ci wszyscy Obywatele Kultury??!). Ja wiem, że to powoduje skoki ciśnienia i grozi wylewem, ale apeluję - przychodźmy na te komisje, zadawajmy trudne pytania, wybijajmy radnych z tego wygodnego letargu. Bo w przeciwnym razie nawet ich kultura osobista się nie poprawi, nie mówiąc już o kulturze w naszym mieście. 

PS. I jeszcze takie ogólne dane uzyskane dziś w biurze kultury: