ZRÓB TO W WARSZAWIE!

Spotkałam się z Maćkiem Wysockim, właścicielem Jadłodajni Filozoficznej. Trochę wariat, trochę rozżalony, ale w sumie trudno się dziwić. W końcu dwa tygodnie temu spłonął mu lokal, dodajmy - nieubezpieczony. Szuka nowej siedziby, organizuje imprezy w zaprzyjaźnionych miejscach, które udzieliły bezdomnej Jadło gościny.

Jadłodajnia Filozoficzna to jeden z tych warszawskich klubów, które nie tylko sprzedają piwo, ale też bardzo silnie wspierają kulturę. Takich miejsc w Warszawie, w porównaniu z Berlinem czy Amsterdamem - nie jest wcale tak wiele. Przychodzą mi na myśl CDQ, Chłodna 25, Plan B, Powiększenie, ostatnio również 1500 m² do Wynajęcia. Tam artyści znajdują przestrzeń do prób, koncertują, uzyskują wsparcie i promocję, a właściciele tych klubów niezwykle rzadko, a niekiedy nawet wcale nie sięgają do miejskiej kasy. Miasto tego nie docenia, choć w światlejszych krajach Unii urzędnicy już dawno doszli do wniosku, że warto raczej wspierać tych kreatywnych, którzy potrafią również sami pozyskiwać środki na swoją działalność, niż tych leniwych, którzy tylko i wyłącznie żądają publicznych pieniędzy.

Z wieloma opiniami Wysockiego się zgadzam. Że wciąż trudno kulturalnym animatorom znaleźć w Warszawie przestrzeń do działania. Że miasto zamiast oddawać po preferencyjnych cenach puste lokale na kulturę, woli sprzedać je deweloperom albo w nieskończoność wystawiać na komercyjne przetargi (choć akurat Jadłodajnia jest w dość dobrej sytuacji, bo kilka niezłych propozycji lokalizacji od miasta dostała). - Jest groźba, że za kilka lat Warszawa zamieni się w średniej wielkości miasto europejskie, w którym - owszem - jest jakiś teatr, jakaś opera i nawet jest kilka klubów, ale jest martwe - ostrzega Wysocki.

Podobnie jak on mam też wrażenie, że w imię poprawności politycznej miasto przeznacza duże pieniądze na kulturę niezależną i organizacje pozarządowe, ale już średnio interesuje się, czy te pieniądze są dobrze wydawane. Dofinansowuje dziesiątki pojedynczych (udanych lub mniej) projektów i wydarzeń, bez szerszej wizji, na jakiej kulturze nam w tym mieście tak naprawdę zależy, jakie miejsca i ludzi chcemy wspierać.

Wysockiego pożar Jadłodajni podłamał, ale też zmobilizował. Chce wykorzystać swoje doświadczenia i dla stołecznego biura kultury zbadać, jak wygląda sytuacja infrastruktury dla kultury niezależnej w Warszawie w porównaniu z innymi stolicami europejskimi. I przekonać władze miasta, że nie tylko duże nazwiska i wielkie imprezy mają znaczenie, ale również lokalne, środowiskowe inicjatywy, które procentują przez lata.